๏ กัดกินตะกรุมกราม....จะกละเกินจะกล่าวกรรม
ขมกรามกระทำจำ.........จดจารประจัญใจ

๏ กี่ร่างระทวยทอด.....มรณ์มอดมลายไป
เรียงรุมประชุมไฟ.......ประเชิญประชันฟอน

๏ กี่หยดอัสสุหยาด......ชลยินฤทัยรอน
ซบร่างผิร่างมรณ์.........ฤดิม้วยสิด้วยกัน

๏ กัดกินก็รินร่า..........ลนรื่นกะฟืนฟัน
เพลิงเปลวปลิวควัน.....คละคลุ้งก็พุ่งพวย

๏ เสียงขบกะแกลบกรอบ....จะกละกัดกระสรวลกรวย
เอมร่าระรื้นรวย..................พระเพลิงก็เริงเปลว

๏ โอษฐ์อิ่มก็ยิ้มชื่น......ชระรื่นชราบเลว-
ดีปนระคนเปลว............ประชดประชันกรรม

๏ คืนวันจรัลจาก..........จรฝากสัจธรรม
เสียงกลองกระหน่ำนำ....นบว่าเพลาเพล

๏ เรื่อยลมระเหหน........ปะทะสนระเนนเอน
สนใบก็ไหวเบน............ผละก้านสะท้านปลิว

๏ หล่นลอยระเรื่อยลู่......วะวะวู่ระทวยทิว
ร่วงแลระริกลิ่ว..............ลงรายระบายลาน

๏ สุมซากลงซบซาก....ผิวะฝากปัจจัยทาน
อิฐก้อนถอนสะท้าน......อนาถแท้..เชิงตะกอน ฯ

๑๏ บ้านไม้ประตูซ้อน....ซ่อนเงา
สองคูหาหงอยเหงา.....เงียบแท้
เบื้องหลังสิงำเนา........เรื่องเล่า ยาวนาน
เรียกร้าน 'บุญส่ง' แซ่...จีนสร้างสมมา ฯ

๒๏ ในร้านล้วนเครื่องเขียน...ค้าขาย
สินค้าวางเรียงราย............แน่นล้น
คิดหาสิ่งใดกราย..............กำเงิน เดินจ้ำ
บอกลุงบุญส่งค้น..............เพียงครู่รู้ความ ฯ

๓๏ ร่างเล็กยิ้มกว้าง.........ใจดี
สวมเสื้อขาวตลอดปี.......ห่านคู่
กางเกงขาสั้นมี.............จีบโง้ง
ผมขาวลานบินลู่............รื่นยิ้มพิมพ์สยาม ฯ

๔๏ ลุงมีลูกชายผู้.........ผ่องพรรณ
มากฤทธิ์วิทยาอัน.......เอี่ยมแท้
คิดหยุดเวลาผัน..........อย่าผาย จรผ่าน
คุณูปการแม้..............เทียบไว้ใครเสมอ ฯ

๕๏ รวบรวมเรื่องราวไว้....วันวาน
อวลกลิ่นอดีตกาล........กว่านั้น
สืบลมหายใจสาน.........วันเก่า เล่าความ
สืบทอดตำนานคั่น........ก่อนข้ามเวลา ฯ

๖๏ บ้านไม้ประตูซ้อน.....ซ่อนฝัน
คือบ้านพิพิธภัณฑ์........ค่าพ้อง
ก่อคุณนับอนันต์..........สืบเนื่อง เมืองสยาม
นามประดับหล้าก้อง.....เอนก นาวิกมูล ฯ